![](/Resource/images/titrbullet.png)
یادداشت
تعداد بازدید : 191
چرا همه پزشکان به بخش خصوصی مهاجرت نمی کنند؟
نویسنده : حبیب نیکجو economic@khorasannews.com
هفته قبل مجلس مصوبه ای داشت که به موجب آن پزشکان غیرعمومی از اشتغال همزمان در بخش دولتی و خصوصی منع می شوند. همان طور که پیش بینی می شد، این مصوبه با مخالفت گسترده جامعه پزشکی روبه رو شد. دلیل اصلی مخالفان این است که این مصوبه سبب می شود پزشکان ماهر از بخش دولتی به بخش خصوصی بروند. اگرچه این استدلال به نظر قابل قبول می آید اما نقدهایی جدی به آن وارد می شود که اهمیت آن را کمرنگ می کند. به برخی از این نقدها توجه کنید:
از دست رفتن اعتبار دانشگاهی بودن
بخش عمده ای از پزشکان متخصصی که موضوع این مصوبه هستند، عضو هیات علمی دانشگاه ها هستند. هیات علمی دانشگاه بودن اعتباری برای پزشک است که حاضر نیست به راحتی آن را از دست بدهد. برای اهمیت آن کافی است به مطب پزشکان هیات علمی توجه کنید که از واژگان استاد دانشگاه، دانشیار یا استاد تمام استفاده شده است. اصلا دانشگاهی بودن یک پزشک نشان می دهد که او دانش روز دنیا را در اختیار دارد. لذا زمانی که پزشک تصمیم به ترک شغل دولتی خود دارد، باید دور بخشی از اعتبار خود را خط بکشد که سبب کاهش درآمدزایی او از بخش خصوصی هم می شود.
پزشکان عمومی از این مصوبه مستثنا هستند
البته بد نیست به این نکته توجه شود که پزشکانی که از دولت حقوق دریافت می کنند و عضو هیات علمی دانشگاه ها نیستند، غالبا پزشک عمومی هستند که موضوع این مصوبه نیستند. البته رئیس سازمان نظام پزشکی تلاش دارد این تفکیک را قائل نشود. زالی گفته بود:« اگر به این پزشک که با حقوق کمتر از دو میلیون تومان در مرکز دولتی کار می کند، اجازه کار انتفاعی و فعالیت در مطب ندهیم آسیب جدی معیشتی برای وی ایجاد می شود». این درحالی است که این دستمزدها اگرپرداخت شود، به پزشکان عمومی پرداخت می شود که موضوع این مصوبه نیست. لذا این استدلال فرافکنی است.
تعرفه های واقعی در بخش دولتی
رئیس سازمان نظام پزشکی گفته است:« اینکه یک پزشک را صرفا محبوس کنیم در یک مرکز دولتی، وقتی شدنی است که تعرفه ها واقعی باشد و جبران خدماتشان منطقی، صورت گیرد . قطع تمام آب باریکه هایی که می تواند معیشت پزشک را تامین کند، می تواند مشکلات اساسی به وجود آورد.»
این در حالی است که فاز سوم طرح تحول نظام سلامت با هدف واقعی شدن تعرفه های پزشکی صورت پذیرفت. به گفته وزیر بهداشت در فاز سوم و در مرحله اول بیشتر تعرفه های خدمات جراحی اصلاح شده است و آنچه نیاز به اصلاح دارد، تعرفه خدمات مامایی، پرستاری و پیراپزشکی و داخلی است. بازهم می دانیم که بخش عمده ای از این فعالیت ها ربطی به این مصوبه ندارد. یعنی پزشکانی که تا دیروز به بهانه واقعی نبودن تعرفه ها، هزینه چند هزارمیلیاردی را به دولت و مردم در سخت ترین شرایط کشور وارد کردند، حالا واقعی نبودن را دلیل اصلی خود می دانند. آنچه مشخص است در فاز سوم طرح نظام سلامت بسیاری از تعرفه ها واقعی شده است و دیگر بهانه واقعی نبودن تعرفه ها بی معناست.
وجدان پزشکان
از این حرف ها که بگذریم، پزشکان کشور نشان دادند که همواره حاضرند برای کمک به مردم تلاش کنند. نیت پزشکان ایرانی آنقدر خالص است که مسائل مالی نمی تواند آن ها را از خدمت به مردم و اسلام باز دارد. هرچند که متوسط دریافتی آن ها هم آنقدرها هست که زندگی شان بگذرد(به گفته قائم مقام وزیر بهداشت این رقم 12.5 میلیون تومان است). البته این میانگین با احتساب پزشکان عمومی محاسبه شده است که از این قانون مستثنا است. بنابراین، پزشکان متخصصی که میانگین دستمزد آن ها در بخش دولتی به مراتب بیشتر از 12.5 میلیون است، آنقدرها وجدان دارند که برای چندرغاز مردم را رها نکنند. شاید وزیر بهداشت و رئیس سازمان نظام پزشکی کمی هم صنفان خود را کم وجدان دیدند که پیش بینی کرده اند نظام سلامت از نیروهای متخصص خالی می شود. ما که این گونه فکر نمی کنیم.