![](/Resource/images/titrbullet.png)
یادداشت
تعداد بازدید : 170
اهداف سعودی ها از حضور پررنگ در عراق چیست؟
نویسنده : سید رضا قزوینی غرابی international@khorasannews.com
همزمان با گسترش روابط میان بغداد و تهران در سه ماه اخیر، مناسبات عربستان سعودی با عراق نیز شاهد تحولات قابل توجهی در همین دوره شده است. سفر اخیر هیئت عالی رتبه سعودی شامل شش وزیر و بیش از 100 شخصیت نشان می دهد ریاض به طور جدی به دنبال نقش آفرینی در عراق برای کم کردن اثر حضور ایران در این کشور و سایه انداختن بر توافقات اخیر مقامات ایرانی و عراقی است.
ساخت رایگان یک شهرک ورزشی در بغداد، بازگشایی تنها گذرگاه مرزی دو کشور، اتصال شبکه برق عراق به شبکه برق عربستان و فروش برق به آن با نصف قیمت برق فروخته شده ایران به عراق، افزایش تبادل تجاری به چهار میلیارد دلار و افزایش تدریجی آن به 10 میلیارد دلار در سال های آینده، اعطای بورسیه های تحصیلی به دانشجویان عراقی، افتتاح کنسولگری در چهار شهر عراق و دادن روادید، پروژه های سرمایه گذاری برای اشتغال 200 هزار کارگر عراقی در داخل عراق، افزایش سهمیه حج عراق و ... از جمله اقدامات بی سابقه سعودی ها در عراق است.
هرچند مناسبات ریاض با بغداد از دوران العبادی شاهد بهبودی سریع بود، اما به اعتقاد تحلیل گران همزمانی این توافقات بیشتر از آن که به سود سعودی ها باشد به سود عراقی هاست. توافقات سه ماه اخیر تهران و بغداد، نشان می دهد ورود پررنگ ریاض به عراق در حقیقت تلاش برای محدود کردن نقش تهران در عراق و اثرگذار کردن تحریم های آمریکاست. برخی منابع دیپلماتیک معتقدند که این امتیازات شگفت آور سعودی ها برای عراق به اصرار و فشار واشنگتن بر ریاض بوده است و خود سعودی ها به تنهایی چنین سطحی از امتیازات را به عراقی ها نمی دادند.
واقعیت این است که آمریکا پس از 15 سال رویارویی مستقیم با ایران در عراق به این نتیجه رسیده است که به تنهایی و از طریق افزایش نیروهای نظامی خود در این کشور یا حتی اجبار بغداد به همراهی با تحریم ها علیه تهران نمی تواند نتیجه مطلوب را به طور کامل کسب کند بنابراین وجود مشوق های اقتصادی برای عراق و ایجاد جایگزینی برای ایران در عراق را باید در کنار دیگر سیاست های خود در قبال ایران دنبال کند و عربستان سعودی باید بخشی از این طرح را از طریق ورود به بازار عراق و حتی عرصه اجتماعی آن اجرا کند. این که ورود سعودی ها به عراق و تحقق پایدار روابط آن با بغداد در آینده تا چه اندازه موفق باشد باید جداگانه مورد بحث قرار بگیرد.