![](/Resource/images/titrbullet.png)
بزنگاه های انقلاب
تعداد بازدید : 36
قیام 15 خرداد و طلیعه نهضت اسلامی ایران
قیام 15 خردادماه سال 1342 را باید سرآغاز نهضت اسلامی مردم ایران به رهبری امام خمینی(ره) بدانیم. هرچند اعتراضهای گسترده علیه اقدامات رژیم شاه، پیش از آن و در پی تصویب لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی و همچنین، به اصطلاح انقلاب سفید شاه، زمینههای اصلی قیام 15 خرداد را فراهم کرده و هجوم وحشیانه عوامل رژیم پهلوی به مدرسه فیضیه، در نخستین روزهای سالِ قیام، بر خشم عمومی علیه شاه دامن زده بود، اما بازداشت حضرت امام(ره)، در پی سخنرانی افشاگرانه روز 13 خرداد 1342، کاسه صبر مردم را لبریز کرد. دستگیری امام(ره) در سحرگاه روز 15 خرداد، ابتدا مردم قم را به خیابانها کشاند و هنگامی که خبر این دستگیری به تهران رسید، امواج خروشان مردم، رژیم پهلوی را به شدت غافلگیر کرد. حسین فردوست در خاطراتش از دستپاچه شدن علم، نخستوزیر وقت، خبر داده است؛ این موضوع نشان میدهد که سران رژیم پهلوی، درک درستی از شرایط فرهنگی و اجتماعی حاکم بر کشور نداشتند. این فقدان آگاهی لازم درباره جامعهشناسی مردم ایران، باعث شد که طی سالهای بعد نیز، رژیم پهلوی نتواند به درک درستی از دلایل اعتراضات مردمی دست یابد. شاه به عنوان شخصیتی مستبد و خودرأی، در برابر دیدگاههایی که همرأی و همنظر با او نبودند، هیچ تحملی از خود نشان نمیداد. به هر حال، نیروهای نظامی رژیم با فرماندهی غلامعلی اویسی، تظاهرکنندگان تهرانی را به گلوله بستند و کفنپوشان ورامینی را از دم تیغ گذراندند. قیام 15 خرداد، توانمندی عظیم علما و مراجع مذهبی را، یک بار دیگر، به رخ قدرتهای مستبد کشید و نشان داد که علمای راستین میتوانند منشأ تغییرات بنیادین در کشور باشند.